Hoofdstuk 15, teks B

Servius riep, zodra hij de curia was binnengekomen, met luide (grote) stem:
Wat is dat, Tarquinius? Hoe durf jij, terwijl ik leef, op mijn zetel te gaan zitten?
Je denkt toch niet dat jij kunt regeren, terwijl ik nog niet ben gestorven?
Tarquinius antwoordde dat zijn vader Tarquinius Priscus was; dat zijn vader koning van Rome was geweest, (maar) de moeder van Servius een slavin;
dat Tanaquil de dood van koning Tarquinius lang had verborgen (gehouden);
dat Servius intussen de taken van de koning had vervuld en zijn macht had verstevigd.
Dus Tanaquil, zei hij, heeft jou koning gemaakt, niet de senatoren of
het volk. Daarom ben ik nu met recht koning van Rome, niet jij.
Toen greep hij Servius en wierp hem over de trappen uit de curia.
Vervolgens ging hij de curia weer in om de senaat bij elkaar te houden.
De senatoren, die heel bang waren , begroe(t)ten hem angstig als koning.
Terwijl de oude man Servius zich zonder wachters naar huis terugtrok,
is hij op straat door soldaten van Tarquinius gedood.